13 Ἀπριλίου 2014 - Κυριακὴ ΣΤ΄ τῶν Βαΐων

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Ἀ­ριθ­μὸς 15

Κυ­ρια­κὴ ΣΤ΄ τῶν Βα­ΐ­ων

13 Ἀ­πρι­λί­ου 2014

Ἰ­ω­άν­νου ιβ, 1-18

Θρι­αμ­βευ­τι­κὰ, μέ­σα ἀ­πὸ τὶς ἐ­πευ­φη­μί­ες τοῦ πλή­θους καὶ τὶς ζη­τω­κραυ­γὲς τοῦ ὄ­χλου, ἀ­γα­πη­τοὶ μου ἀ­δελ­φοί, εἰ­σέρ­χε­ται ὁ Χρι­στός στὰ Ἱ­ε­ρο­σό­λυ­μα. Δι­α­ψεύ­δει ὅ­μως τὶς προσ­δο­κί­ες τοῦ λα­οῦ, για­τί ἡ πο­ρεί­α του δὲν συν­δέ­ε­ται μὲ ἐ­ξου­σί­ες καὶ δό­ξες κο­σμι­κές, ἀλ­λὰ εἶ­ναι ὁ Βα­σι­λιὰς ποὺ θὰ ἀ­κο­λου­θή­σει τὸ δρό­μο τοῦ Γολ­γο­θὰ καὶ τοῦ Σταυ­ροῦ, δί­νον­τας μί­α ἄλ­λη δι­ά­στα­ση στὴν ἔν­νοι­α τῆς ἐ­ξου­σί­ας.

Ἡ Ἐκ­κλη­σί­α, μέ­σα ἀ­πὸ τὶς κα­τα­νυ­κτι­κὲς ἀ­κο­λου­θί­ες ποὺ με­ταρ­σι­ώ­νουν τὸν ἄν­θρω­πο σὲ ἀ­νώ­τε­ρες βι­ω­μα­τι­κὲς βαθ­μί­δες, μᾶς προ­σκα­λεῖ σὲ μί­α συ­νο­δοι­πο­ρί­α μα­ζί Του, ἡ ὁ­ποί­α ἀ­πεγ­κλω­βί­ζει ἀ­πὸ τὴ ρου­τί­να τῆς κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας καὶ τὴν «πα­θο­γέ­νεια» ποὺ τὴν χα­ρα­κτη­ρί­ζει. Στὴ συ­νο­δοι­πο­ρί­α αὐ­τὴ ἀ­φή­νου­με πί­σω τὸν ἑ­αυ­τό μας γιὰ νὰ τὸν ἀ­να­κα­λύ­ψου­με σὲ ἕ­να ἄλ­λο ἐ­πί­πε­δο, πο­λὺ πιὸ αὐ­θεν­τι­κό, πο­λὺ πιὸ ἀ­λη­θι­νό. Τὸ ἐ­πί­πε­δο ἐ­κεῖ­νο τῆς ζω­ῆς καὶ τῆς ἀ­νά­στα­σης. «Δεῦ­τε οὖν καὶ ἡ­μεῖς, κε­κα­θαρ­μέ­ναις δι­α­νο­ί­αις, συμ­πο­ρευ­θῶ­μεν αὐ­τῷ, καὶ συ­σταυ­ρω­θῶ­μεν, καὶ νε­κρω­θῶ­μεν δι' αὐ­τόν…, ἵ­να καὶ συ­ζή­σω­μεν αὐ­τῷ». Σα­φὴς καὶ ξε­κά­θα­ρη ἡ προ­τρο­πὴ τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας γιὰ τὴ βα­σι­κὴ προ­ϋ­πό­θε­ση τῆς πιὸ με­γα­λει­ώ­δους συ­νο­δοι­πο­ρί­ας στὴν ὁ­ποί­α μᾶς προ­σκα­λεῖ.

Ἡ εἴ­σο­δος τοῦ Χρι­στοῦ στὰ Ἱ­ε­ρο­σό­λυ­μα εἶ­χε θρι­αμ­βευ­τι­κὸ χα­ρα­κτῆ­ρα. Γι’ αὐ­τὸ καὶ ἡ ὑ­μνο­λο­γί­α τῆς ἡ­μέ­ρας κι­νεῖ­ται σὲ ἀ­νά­λο­γες συ­χνό­τη­τες. Ἐμ­φα­νί­ζει τὸν Βα­σι­λέ­α τῶν πάν­των νὰ εἰ­σέρ­χε­ται στὴν ἁ­γί­α πό­λη σὲ μί­α πο­ρεί­α κα­τα­τρό­πω­σης τοῦ θα­νά­του καὶ ἀ­νά­δει­ξης τῆς ἐ­λευ­θε­ρί­ας τοῦ ἀν­θρώ­που ἀ­πὸ τὶς δυ­νά­μεις τοῦ σκό­τους.

Βέ­βαι­α, ὁ ὄ­χλος ξε­σποῦ­σε σ’ ἕ­να πα­ρα­λή­ρη­μα ἐν­θου­σια­σμοῦ. Ἡ γρα­φί­δα τοῦ εὐ­αγ­γε­λι­στῆ δί­νει τὴν πλη­ρο­φο­ρί­α ὅ­τι «ἐ­σεί­σθη πᾶ­σα ἡ πό­λις». Δο­νοῦ­σε ἡ κραυ­γὴ «ὡ­σαν­νά, εὐ­λο­γη­μέ­νος ὁ ἐρ­χό­με­νος ἐν ὀ­νό­μα­τι Κυ­ρί­ου». Ὁ Χρι­στὸς ὅ­μως δὲν πα­ρα­σύ­ρε­ται ἀ­πὸ τὶς ἐ­πευ­φη­μί­ες τοῦ κό­σμου. Γνω­ρί­ζει ὅ­τι τὸν ἐν­θου­σια­σμὸ του εὔ­κο­λα μπο­ρεῖ νὰ δι­α­δε­χθεῖ ἡ ἀ­πο­στρο­φὴ καὶ ἡ ἐγ­κα­τά­λει­ψη. Τὸ «ὡ­σαν­νὰ» ἀ­κο­λου­θεῖ τὸ «ἄ­ρον, ἄ­ρον, σταύ­ρω­σον αὐ­τόν».

Ἡ εἴ­σο­δος τοῦ Χρι­στοῦ στὰ Ἱ­ε­ρο­σό­λυ­μα ση­μα­το­δο­τεῖ τὴν φα­νέ­ρω­σή του ὡς βα­σι­λιᾶ, ὁ ὁ­ποῖ­ος πο­ρεύ­ε­ται πρὸς τὸ Πά­θος. Εἶ­ναι βα­σι­λιὰς για­τί πο­ρεύ­ε­ται πρὸς τὸ Πά­θος˙ καὶ πο­ρεύ­ε­ται πρὸς τὸ Πά­θος για­τί εἶ­ναι ὁ ἀ­λη­θι­νὸς βα­σι­λιάς. Ἀ­να­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κὰ ὁ Ἰ­ω­άν­νης ὁ Χρυ­σό­στο­μος: «διὰ τοῦ­το αὐ­τὸν βα­σι­λέ­α κα­λῶ, ἐ­πει­δὴ βλέ­πω αὐ­τὸν σταυ­ρού­με­νον, βα­σι­λέ­ως γὰρ ἐ­στι τὸ ὑ­πὲρ τῶν ἀρ­χο­μέ­νων ἀ­πο­θνή­σκειν».

Ὁ Χρι­στὸς ὡς Βα­σι­λιάς, δὲν ἐν­δύ­ε­ται μὲ ὁ­ποι­α­δή­πο­τε δι­α­κρι­τι­κὰ ἐ­ξου­σί­ας, ἀλ­λὰ «ἔρ­χε­ται κα­θή­με­νος ἐ­πὶ πῶ­λον ὄ­νου». Ἡ πρα­ό­τη­τά του συν­ται­ριά­ζει ἀ­πό­λυ­τα μὲ τὴν τα­πεί­νω­σή του. Τὸ που­λά­ρι εἶ­ναι ἡ εἰ­κό­να τῆς εἰ­ρή­νης. Ἡ εἰ­ρή­νη ποὺ φέρ­νει ὁ Χρι­στὸς εἶ­ναι ἡ προ­σφο­ρὰ τοῦ ἑ­αυ­τοῦ του. Ἔ­τσι ἀ­κρι­βῶς, σὲ αὐ­τὴ τὴ δι­ά­στα­ση εἰ­ρή­νευ­σε τὸν ἄν­θρω­πο, ὅ­ταν τὸν ἔ­νω­σε μὲ τὴν κοι­νω­νί­α τῆς ἀ­γά­πης καὶ τῆς ζω­ῆς τοῦ Θε­οῦ.

Ἡ ἀ­λη­θι­νὴ εἰ­ρή­νη εἶ­ναι ἡ ἔκ­φρα­ση τῆς ἀ­γά­πης καὶ τῆς τα­πεί­νω­σης τοῦ Χρι­στοῦ. Μό­νο στὸν τα­πει­νὸ μπο­ρεῖ νὰ ἐμ­φω­λεύ­ει ἡ εἰ­ρή­νη καὶ νὰ με­τα­βάλ­λε­ται σὲ βί­ω­μα καὶ ζω­ή. Ἀν­τί­θε­τα, ὅ­ποι­ος δι­α­κα­τέ­χε­ται ἀ­πὸ ἐ­γω­ι­σμὸ καὶ φι­λαυ­τί­α, ἐμ­φα­νί­ζει συμ­πτώ­μα­τα δι­α­τα­ρα­χῶν στὸν ἐ­σω­τε­ρι­κό του κό­σμο, μὲ ἔκ­δη­λες ὀ­ρέ­ξεις γιὰ κυ­ρι­αρ­χί­α ἐ­πὶ τῶν συ­ναν­θρώ­πων του.

Ὁ Χρι­στὸς θυ­σιά­ζει τὸν ἑ­αυ­τὸ του «ὑ­πὲρ τῆς τοῦ κό­σμου ζω­ῆς καὶ σω­τη­ρί­ας». Αὐ­τὴ τὴ σω­τη­ρί­α πο­θεῖ κα­τὰ βά­θος ὁ λα­ός, ὅ­ταν ὑ­πο­δέ­χε­ται θρι­αμ­βευ­τι­κὰ τὸν Χρι­στὸ στὰ Ἱ­ε­ρο­σό­λυ­μα. Ἀν­τί­θε­τα, ἡ κυ­ρι­αρ­χί­α τοῦ ἐ­γω­ι­σμοῦ ἐκ­βάλ­λει στὸ «ἄ­ρον, ἄ­ρον, σταύ­ρω­σον αὐ­τόν». Ἔ­τσι ἔ­γι­νε τό­τε μὲ τὸν ὄ­χλο καὶ αὐ­τὲς οἱ με­τα­πτώ­σεις συ­νε­χί­ζον­ται μέ­χρι σή­με­ρα.

Ἀ­γα­πη­τοὶ μου ἀ­δελ­φοί, ἡ Ἐκ­κλη­σί­α μᾶς προ­σκα­λεῖ σὲ μί­α εὐ­λο­γη­μέ­νη συ­νο­δοι­πο­ρί­α μὲ τὸν Χρι­στό, τὸν Κύ­ριο καὶ Σω­τῆ­ρα μας. Μέ­σα ἀ­πὸ τὶς ἱ­ε­ρὲς ἀ­κο­λου­θί­ες, τὴν κα­τα­νυ­κτι­κὴ ὑ­μνο­λο­γί­α καὶ τὴν πε­ρι­γρα­φὴ τῶν γε­γο­νό­των ἀ­πὸ τοὺς ἱ­ε­ροὺς εὐ­αγ­γε­λι­στές, μᾶς κα­λεῖ νὰ ὑ­πο­δε­χθοῦ­με καὶ ἐ­μεῖς τὸν ἐρ­χό­με­νο Βα­σι­λέ­α: «Ἐ­ξέλ­θε­τε ἔ­θνη, ἐ­ξέλ­θε­τε καὶ λα­οὶ καὶ θε­ά­σα­σθε σή­με­ρον, τὸν Βα­σι­λέ­α τῶν Οὐ­ρα­νῶν ὡς ἐ­πὶ θρό­νου ὑ­ψη­λοῦ, ἐ­πὶ πώ­λου εὐ­τε­λοῦς, τὴν Ἱ­ε­ρου­σα­λὴμ προ­σε­πι­βαί­νον­τα». Ἡ ὑ­πο­δο­χὴ αὐ­τὴ μᾶς κα­θι­στᾶ δε­κτι­κοὺς τῶν βα­θύ­τε­ρων βι­ω­μά­των τοῦ Πά­θους καὶ τῆς Ἀ­νά­στα­σης τοῦ Κυ­ρί­ου μας. Ἀ­μήν. ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ  ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ 679/246/13-3-2014 "αἱ ὧραι ἐνάρξεως τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Ἑβδομάδος"

Ἀ­ριθμ. Πρωτ.   679    

Ἀ­ριθμ. Δι­εκπ.  246

Ἐν Χί­ῳ τῇ 13^ῃ Μαρ­τί­ου 2014

Ἀ­ριθμ. Μνή­μη Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως, Πουπλίου ἱερομ. Ἀθηνῶν

ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Πρός

τόν Ἱερόν Κλῆρον

τῆς καθ' ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Διά τοῦ παρόντος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ὧραι ἐνάρξεως τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Ἑβδομάδος, ὁρίζονται ὡς κατωτέρω:

Ἡ Ἱερά Ἀκολουθία τοῦ ΝΥΜΦΙΟΥ (ἑσπέρα: ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΒΑΪΩΝ, ΜΕΓΑΛΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ, ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΡΙΤΗΣ)  ἄρχεται ὥραν 7.30΄ μ. μ.,  ἡ δέ Θεία Λειτουργία τῶν ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΩΝ 6. 30΄ π. μ.

Τήν Μ. ΤΕΤΑΡΤΗΝ καί ὥραν 6.00΄ μ. μ. : Ἡ Ἀκολουθία τοῦ ΙΕΡΟΥ ΕΥΧΕΛΑΙΟΥ, καί, ἐν συνεχείᾳ, ὁ Ὄρθρος τῆς Μεγάλης Πέμπτης.

Τήν Μ. ΠΕΜΠΤΗΝ πρω·ί· : Ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, ὥρα 7.00΄ π. μ.

Τήν Μ. ΠΕΜΠΤΗΝ ἑσπέρας :  Ἡ Ἀκολουθία τῶν ΑΓΙΩΝ ΠΑΘΩΝ   (12 ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ), ὥρα 7.00΄ μ. μ.

Τήν Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝ πρωΐ, ὥραν 8.00΄ π. μ.: Ἡ Ἀκολουθία τῶν Μεγάλων Ὡρῶν, ἐν συνεχείᾳ δέ, περί ὥραν 10.00΄ π. μ., ὁ Μέγας Ἑσπερινός τῆς ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΕΩΣ.

Τήν Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝ ἑσπέρας :  Ἡ  Ἀκολουθία τοῦ "ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΘΡΗΝΟΥ", ὥρα 7.00΄μ. μ.

Τό Μ. ΣΑΒΒΑΤΟΝ πρωΐ, ὥραν 7.30΄ π. μ.: Ἡ  Θεία Λειτουργία τοῦ Μ. Βασιλείου.

Τό ἑσπέρας, ἡ Ἀκολουθία τῆς ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ, ἄρχεται ὥραν 11.00΄ μ. μ., τήν δέ 12ην ἀκριβῶς, ἡ ΤΕΛΕΤΗ τῆς ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ, ἐπί τῆς ἐξέδρας, εἰς τόν περίβολον τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, μετά τήν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΣ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ. (Πέρας Θ. Λειτουργίας ὄχι πρίν ἀπό 1.40΄ π.μ.).

Τήν ΚΥΡΙΑΚΗΝ τοῦ ΠΑΣΧΑ καί ὥραν 10.00΄ π. μ., εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Χίου, θά ψαλῇ ὁ Πανηγυρικός ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ τῆς ΑΓΑΠΗΣ ( Β' ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ), θά ἀναγνωσθῇ δέ τό Ἱερόν Εὐαγγέλιον εἰς διαφόρους γλώσσας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, ἐν ὄψει τῆς Ἑλληνικῆς Προεδρείας, καί θά λάβῃ χώραν ἡ λιτάνευσις τοῦ Ἱεροῦ Λαβάρου τῆς Ἀναστάσεως καί ἡ διανομή τῶν πασχαλινῶν αὐγῶν.

Ἐντολῇ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου

ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Δραματική έκκληση για τα φτωχά παιδιά στην Μαδαγασκάρη

Αγαπητοί αδελφοί και φίλοι της Ιεραποστολής,

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μαδαγασκάρης κ.κ.Ιγνάτιος σε επιστολή του στο περιοδικό -ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ μεταξύ των άλλων σημειώνει και τα εξής:

“Τον τελευταίο καιρό διερχόμεθα κρίσιμες στιγμές. Η κρίση της Ελλάδας και της Κύπρου έχει επηρεάσει αισθητά και εμάς. Έχουμε περιορίσει αρκετά τα έξοδα μας, τις μετακινήσεις καθώς επίσης και το εργατικό προσωπικό. Φθασαμε σε σημείο να μην μπορούμε να καλύψουμε τα απαραίτητα έξοδα, καθώς επίσης και τους μισθούς των εργαζομένων στην Ιεραποστολή.

Διακοπή προγραμμάτων

Ήδη σταματήσαμε το πρωινό ρόφημα των παιδιών που δίναμε από την ανάληψη των καθηκόντων μας έως τώρα.

Τα φτωχά παιδιά στερήθηκαν και αυτό το απλό πρωινό, διότι δεν είχαμε την δυνατότητα να αγοράσουμε μπισκότα κι έτσι τα φτωχά αυτά παιδιά έγιναν πιο φτωχά, αφού πηγαίνουν νηστικά στο σχολείο και στις δουλειές που εργάζονται. Σας υπενθυμίζω ότι περίπου 800 παιδιά ημερησίως έπαιρναν το πρωινό τους στο χώρο της Ιεραποστολής, αλλά στις διακοπές των σχολείων ξεπερνούσαν τα 1200-1300 παιδιά ημερησίως. Η πόρτα της Ιεραποστολής είναι κλειστή πλέον για αυτά τα ξυπόλητα, κουρελιασμένα και με πρησμένες τις κοιλιές τους φτωχά παιδιά, που έφθαναν από πολύ μακριά έως και 3 χλμ.

 

Το ίδιο συνέβη και με την διανομή τροφίμων σε 130 οικογένειες κάθε Δευτέρα. Αδυνατούμε να αγοράσουμε τρόφιμα (ρύζι, φακές, φασόλια, καλαμπόκάλευρο κ.λπ.), διότι δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα. Τα λίγα αυτά τρόφιμα βοηθούσαν τις φτωχές οικογένειες να περάσουν την εβδομάδα τους και δεν ήταν έτσι αναγκασμένοι να ψάχνουν τα σκουπίδια για να εξοικονομήσουν το ελάχιστο φαγητό, πουλώντας ό,τι έβρισκαν, όπως χαρτιά, νάιλον και οτιδήποτε μπορούσαν να πουλήσουν.

Άλλο ένα σπουδαίο έργο το οποίο σταμάτησε είναι το ορφανοτροφείο. Σαν κτήριο έχει τελειώσει, αλλά χρειαζόμαστε εσάς, για να γίνουν πολλές εργασίες ακόμη. Το υπόλοιπο κόστος εργασιών ανέρχεται στις 100.000-120.000 ευρώ.

Γνωρίζω την οικονομική κρίση και την κατάσταση που επικρατεί στην πατρίδα μας, αλλά κάνω έκκληση στους αγαπητούς αδελφούς και φίλους της Ιεραποστολής να μας βοηθήσουν να συνεχίσουμε τα έργα της Εκκλησίας μας στη μακρινή Μαδαγασκάρη και ο μισθός υμών πολύς εν τοις ουρανοίς. Γιατί, σύμφωνα με τους προφήτες, «δανείζει Θεῷ ὁ ἐλεῶν πτωχόν» (Παροιμίες 19:17).

Ο Μαδαγασκάρης Ιγνάτιος.

---

Η Ομάδα των Φίλων της Ιεραποστολής,στην επόμενη τριμηνιαία δράση της, θα συγκεντρώσει χρήματα προκειμένου να βοηθήσει τα παιδιά της Μαδαγασκάρης.Όποιος επιθυμεί να συμμετέχει στην προσπάθειά μας αυτή μπορεί να καταθέσει την δωρεά του στον παρακάτω λογαριασμό.

ΝΕΟΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ:

ALFA BANK  545-002101-021117

IBAN GR 7601405450545002101021117

(Δικαιούχος π.Δημήτριος Αθανασίου)

Υπενθυμίζουμε  ότι τα χρήματα αποστέλλονται δια μέσου Ιεραποστολικού Συλλόγου, ο οποίος εκδίδει και τις σχετικές αποδείξεις.

Ως εκ τούτου παρακαλούμε τους δωρητές να μας γνωστοποιούν τα απαραίτητα  στοιχεία (ονοματεπώνυμο-διεύθυνση διαμονής) προκειμένου να τους αποσταλούν αποδείξεις των δωρεών τους και να γράφουν στο καταθετήριο της Τράπεζας ή να μας γνωστοποιήσουν τα απαραίτητα  στοιχεία τους (ονοματεπώνυμο-διεύθυνση διαμονής) στο e-mail.        fdathanasiou@gmail.com

Καλόν αγώνα.

Για την ΟΜΑΔΑ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου.

Πηγή: Θησαυρός γνώσεων και ευσέβειας

Παναγία η Δεομένη

H Παναγία εικονίζεται σε προτομή, δεομένη, σε στροφή τριών τετάρτων προς τα δεξιά. Φοράει γαλαζωπό χιτώνα και κεραμιδί μαφόριο με χρυσή παρυφή και κρόσσια. Τρία χρυσά αστεροειδή κοσμήματα πάνω στο μαφόριο αποτελούν σύμβολα της Αγίας Τριάδος και υπαινίσσονται τον ρόλο της Παναγίας στην ενσάρκωση.

Πάνω στο χρυσό βάθος της εικόνας οι συντομογραφίες: ΜΗ(ΤΗ)Ρ Θ(ΕΟ)Υ.

Ο φυσιογνωμικός τύπος της Παναγίας και η τεχνική αποδόσεως του προσώπου με τη μαλακή εναλλαγή φωτός και σκιάς, την πλατιά φωτεινή επιφάνεια σάρκας που ροδίζει και τα εύκαμπτα γραμμικά φώτα αποδίδουν όλη την αβρότητα της σάρκας και το πάνσεπτο κάλλος της Θεομήτορος.

Ο συγκεκριμένος φυσιογνωμικός τύπος της Παναγίας, με τη γλυκύτητα της μελαγχολικής έκφρασης, και η τεχνική της εκτέλεσης έχουν και πάλι την καταγωγή τους στη ζωγραφική του Αγγέλου, όπως μπορούμε να το διαπιστώσουμε, συγκρίνοντας την Παναγία της Μεγάλης Δεήσεως με την Παναγία από τη Δέηση του Αγγέλου στην Αγία Μονή Βιάννου της Κρήτης.

ΠΗΓΗ agios.dimitrios.kouvaras.blogspot.com

ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ 874/342/8-4-2014 ΤΗΡΗΣΗ ΝΗΣΤΕΙΑΣ ΣΕ ΠΑΝΗΓΥΡΕΙΣ ΚΑΙ ΕΟΡΤΕΣ, ΟΤΑΝ ΣΥΜΠΙΠΤΟΥΝ ΜΕ ΗΜΕΡΕΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ.

Ἀ­ριθμ. Πρωτ. 874 

Ἀ­ριθμ. Δι­εκπ. 342 

Ἐν Χίῳ, τῇ 8ῃ Ἀπριλίου 2014

μνήμη Ἡρωδίωνος, Ἀγάβου, Ρούφου, Ἀσυγκρίτου, Φλέγοντος καὶ Ἑρμοῦ, ἐκ τῶν Ο΄ Ἀποστόλων

ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Πρὸς

Τὰ Ἐκκλησιαστικά Συμβούλια

Τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἐνταῦθα

Ἡ νηστεία εἶναι ἀρχαῖος θεσμός τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι ἡ πρώτη ἐντολή τοῦ Θεοῦ στοὺς Πρωτοπλάστους μέσα στὸν Παράδεισο.

Ἡ παράβαση αὐτῆς τῆς ἐντολῆς ἔφερε τόσα δεινά στὴν ἀνθρωπότητα καὶ πρῶτα ἀπ’ ὅλα τὴν ἐξορία ἀπό τὸν Παράδεισο καὶ τὸν θάνατο.

Αὐτή λοιπόν ἡ θεόσδοτη ἐντολή, τὴν ὁποία τήρησε καὶ ὁ Θεάνθρωπος καὶ οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι, ὅταν ὀργανώθηκε μὲ τὴν Χάρη τοῦ Παναγίου Πνεύματος ἡ Ἐκκλησία, ἔλαβε τὴ θέση της στὴ ζωή τῆς Ἐκκλησίας.

Ἐπιβάλλεται, ἑπομένως, πρώτη ἡ Ἐκκλησία νὰ τηρεῖ τὶς ἐντολές τοῦ Κυρίου καὶ νὰ παραμένει πιστή στὶς ἀρχές καὶ τὶς παραδόσεις της.

Γιὰ τὸν λόγο αὐτό, σᾶς ὑπενθυμίζουμε ὅτι, ὅταν οἱ ἑορτές καὶ οἱ Πανηγύρεις τῆς Ἐνορίας σας συμπίπτουν μὲ ἡμέρες νηστείας, πρέπει νὰ προσφέρετε μόνον νηστίσιμα φαγητά. Ἡ κατάλυση τῆς νηστείας ἀπό τὶς ἴδιες τὶς Ἐνορίες ἀπαγορεύεται.

Μὲ τὴν εὐχή, ἡ νηστεία μας νὰ μᾶς ἐνδυναμώνει τόσο πνευματικά ὅσο καὶ ψυχικά, οὕτως ὥστε νὰ ἀναγεννηθεῖ μέσα στὴν καρδιά καὶ τὴν ψυχή μας ὁ Χριστός, ὁ ὁποῖος θυσιάστηκε γιὰ νὰ σώσει τὸν ἄνθρωπο ἀπό τὴν ἁμαρτία, δίνομε ἐντολή νὰ τηρηθεῖ ἀπαρεγκλίτως τὸ παρόν Ἐγκύκλιον Σημείωμα.

Ἐντολῇ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου

Ὁ Πρωτοσύγκελλος

Ἀρχιμανδρίτης Γεώργιος Κ. Λιαδῆς

ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με...

Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού!

Το όνομα Σου προσκυνούν άγγελοι και άνθρωποι.

Το όνομα Σου τρέμουν οι δυνάμεις του Άδου.

Το όνομα Σου είναι έμπιστο όπλο προς εκδίωξη των εχθρών.

Το όνομα Σου καταφλέγει αμαρτίες και πάθη.

Το όνομα Σου παρέχει δύναμη στους αγώνες, επανασυγκροτεί τον διασκορπισμένο νου στην ακεραιότητα του και τον πλουτίζει με αρετές προς εκπλήρωση των εντολών Σου.

Το όνομα Σου επιτελεί θαύματα και μας ενώνει μαζί Σου, χαρίζει ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Αγίω και στην αιώνια ζωή τη Βασιλεία των Ουρανών.

Χάριν αυτού εγώ, ο ανάξιος δούλος Σου, σε ικετεύω: αποδίωξε από εμάς την πνευματική άγνοια, φώτισε με την επίγνωση της θεϊκής Αληθείας και δίδαξε μας απλανώς εν ταπεινώσει, μετά προσοχής, με αίσθημα μετανοίας και συντριβής με τα χείλη, τον νου και την καρδιά κατά τη μοναχική υπόσχεση να κάνουμε αδιαλείπτως την προσευχή αυτή.

«Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλό/ή».

Διότι Συ είπες, Κύριε, με τα Άχραντα χείλη Σου: «ό,τι αν αιτήσητε εν τω ονόματι μου, τούτο ποιήσω».

Ούτως, πρεσβείαις της Μητρός Σου (απαριθμούμε όσους αγίους επιθυμούμε) και όλων των οσίων Πατέρων μας εν τω ονόματι Σου ζητώ την ευχή του Παναγίου και Παντοδυνάμου Ονόματος Σου: επάκουσόν μου, Συ, που υποσχέθηκες να ακούς όλους, όσους σε επικαλούνται εν αληθεία. Διότι είναι δικό Σου το να ελεείς και να σώζεις και να χαρίζεις την ευχή στον ευχόμενο προς δική Σου δόξα, συν τω Πατρί και τω Αγίω Πνεύματι. Αμήν.

Συντεταγμένη από τους γέροντες της ερήμου της Όπτινα

πατήρ Ιωάννης της Μονής των Σπηλαίων Πσκωφ

Πηγή: xristianos.gr

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ agios.dimitrios.kouvaras.blogspot.com

6 Ἀπριλίου 2014 - Κυριακὴ Ε΄ τῶν Νηστειῶν

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Ἀ­ριθ­μὸς 14

Κυ­ρια­κὴ Ε΄ τῶν Νη­στει­ῶν

6 Ἀ­πρι­λί­ου 2014

Μάρ­κου ι, 32-45

Ἡ κα­τα­νυ­κτι­κὴ πε­ρί­ο­δος τῆς Με­γά­λης Τεσ­σα­ρα­κο­στῆς, ἀ­γα­πη­τοί μου ἀ­δελ­φοί, ὁ­δεύ­ει πρὸς τὸ τέ­λος της. Ἤ­δη ἡ εὐ­αγ­γε­λι­κὴ πε­ρι­κο­πὴ τῆς ἡ­μέ­ρας μᾶς εἰ­σά­γει στὰ Πά­θη τῶν ἁ­γί­ων ἡ­με­ρῶν καὶ μά­λι­στα μὲ τὸν ξε­κά­θα­ρο λό­γο ποὺ κά­νει ὁ ἴ­διος ὁ Χρι­στός. Εἶ­ναι στὴν οὐ­σί­α ἕ­νας πνευ­μα­τι­κὸς ὁ­δο­δεί­κτης, τὸν ὁ­ποῖ­ο κα­λεῖ­ται νὰ ἀ­κο­λου­θή­σει ὁ ἄν­θρω­πος γιὰ νὰ ἐγ­κολ­πω­θεῖ τὰ βα­θύ­τε­ρα μη­νύ­μα­τα καὶ νο­ή­μα­τα τῶν γε­γο­νό­των τῆς Με­γά­λης Ἑ­βδο­μά­δας. Στὴ χρο­νι­κὴ αὐ­τὴ στιγ­μὴ ἀ­πο­κτᾶ τὴ δι­κή της ση­μα­σί­α ἡ προ­βο­λὴ ἀ­πὸ τὴν Ἐκ­κλη­σί­α μας τῆς μνή­μης μί­ας ἁ­γί­ας γυ­ναί­κας, τῆς ὁ­σί­ας Μα­ρί­ας τῆς Αἰ­γυ­πτί­ας, ἡ ὁ­ποί­α με­τὰ τὴν κα­τα­βα­ρά­θρω­σή της στὸ βοῦρ­κο τῆς ἀ­σω­τί­ας, γνώ­ρι­σε μί­α σω­τή­ρια πο­ρεί­α τε­λεί­ω­σης στὴν ἄ­σκη­ση καὶ ἀ­φοῦ ἡ με­τά­νοι­ά της ἔ­γι­νε τρό­πος καὶ ὑ­πό­δειγ­μα ζω­ῆς.

Ὁ Κύ­ριος ὅ­ταν προ­έ­λε­γε τὸ Πά­θος Του ἤ­θε­λε ἀ­κρι­βῶς νὰ προ­ε­τοι­μά­σει τοὺς μα­θη­τές Του γιὰ νὰ κα­τα­νο­ή­σουν τὰ γε­γο­νό­τα ποὺ θὰ ἐ­πα­κο­λου­θοῦ­σαν. Ἤ­θε­λε ἀ­κρι­βῶς νὰ συ­νο­δοι­πο­ρή­σουν μα­ζί Του στὸ Πά­θος, μὲ τὴν καρ­διὰ καὶ τὴν ψυ­χή τους, ὅ­πως ἄλ­λω­στε ἁρ­μό­ζει στὸν κα­θέ­να ποὺ θέ­λει νὰ εἶ­ναι πραγ­μα­τι­κὸς μα­θη­τής Του. Ὡ­στό­σο, οἱ μα­θη­τὲς φαί­νε­ται ὅ­τι ἐ­πέ­με­ναν νὰ ζοῦν στὸν δι­κό τους κό­σμο. Ἐ­κεῖ­νον τὸν κό­σμο, τῶν προ­σω­πι­κῶν καὶ ἐ­φή­με­ρων φι­λο­δο­ξι­ῶν. Μέ­σα ἀ­πὸ τὶς δι­κές τους στε­νὲς ἀν­τι­λή­ψεις ἤ­θε­λαν νὰ ἀν­τι­κρί­ζουν τὸν Χρι­στὸ νὰ ἀ­νε­βαί­νει στὰ Ἱ­ε­ρο­σό­λυ­μα ὡς ἕ­νας ἐγ­κό­σμιος βα­σι­λιάς, χω­ρὶς νὰ εἶ­ναι σὲ θέ­ση νὰ κα­τα­νο­ή­σουν τὸ βά­θος τῆς σω­τη­ρι­ο­λο­γι­κῆς Του πο­ρεί­ας. Γι’ αὐ­τὸ καὶ τοὺς βλέ­που­με νὰ δι­εκ­δι­κοῦν θέ­σεις καὶ ἀ­ξι­ώ­μα­τα. Ἀν­τὶ τῆς δι­α­κο­νί­ας στὸ πα­ρά­δειγ­μα τοῦ Δι­δα­σκά­λου τους, ἐ­κεῖ­νοι ζη­τοῦ­σαν ἐ­ξου­σί­α καὶ πρω­το­κα­θε­δρί­ες.

Τὰ πρω­τεῖ­α ἐ­ξου­σί­ας ποὺ ἐ­πι­δί­ω­καν οἱ μα­θη­τές, στὴν προ­ο­πτι­κή τῆς ἀ­γά­πης τοῦ Χρι­στοῦ, προσ­λαμ­βά­νουν ἕ­να δι­α­φο­ρε­τι­κὸ νό­η­μα καὶ πε­ρι­ε­χό­με­νο. Δὲν ἔ­χουν τὴν ἔν­νοι­α τῆς ἐ­πι­βο­λῆς καὶ τῆς προ­βο­λῆς ἀλ­λὰ τῆς προ­σφο­ρᾶς, τῆς θυ­σί­ας καὶ τῆς δι­α­κο­νί­ας. Δὲν χα­ρί­ζον­ται ἀλ­λὰ τὰ ἀ­πο­κτοῦν ὅ­σοι ἀ­πο­δέ­χον­ται καὶ ἀν­τα­πο­κρί­νον­ται στὴν προ­σφε­ρό­με­νη ἀ­γά­πη τοῦ Θε­οῦ καὶ ἀ­φή­νουν δι­ά­φα­νη τὴν ὕ­παρ­ξή τους γιὰ νὰ πλημ­μυ­ρί­ζει ἀ­πὸ τὴν χά­ρη ποὺ ὁ ἴ­διος προ­σφέ­ρει. Μά­λι­στα προ­χω­ρεῖ, γιὰ νὰ ὑ­πο­δεί­ξει στοὺς μα­θη­τὲς Του, ἀλ­λὰ καὶ στὸν κα­θέ­να μας, ὅ­τι «ὅ­ποι­ος θέ­λει νὰ γί­νει με­γά­λος, νὰ εἶ­ναι ὁ ὑ­πη­ρέ­της τῶν ἄλ­λων καὶ ὅ­ποι­ος θέ­λει νὰ εἶ­ναι πρῶ­τος, νὰ εἶ­ναι ὁ δοῦ­λος τῶν ἄλ­λων». Πραγ­μα­τι­κά, ὅ­ταν ὁ ἄν­θρω­πος στὴ ζω­ὴ του ὑ­πη­ρε­τεῖ καὶ δι­α­κο­νεῖ τοὺς ἄλ­λους, τό­τε με­τα­βάλ­λει τὴν ὕ­παρ­ξή του σὲ δο­χεῖ­ο τῆς ἀ­γά­πης τοῦ Θε­οῦ. Μὲ αὐ­τὸ τὸν τρό­πο ἀ­φή­νει τὸν ἑ­αυ­τό του νὰ ἀ­νυ­ψω­θεῖ στὰ πιὸ εὐ­γε­νῆ πρω­τεῖ­α. Τὸ ἰ­σχυ­ρὸ πα­ρά­δειγ­μα μᾶς τὸ δί­νει ὁ ἴ­διος ὁ Κύ­ριος, ὁ ὁ­ποῖ­ος «οὐκ ἦλ­θε δι­α­κο­νη­θῆ­ναι, ἀλ­λὰ δι­α­κο­νῆ­σαι, καὶ δοῦ­ναι τὴν ψυ­χὴν αὐ­τοῦ λύ­τρον ἀν­τὶ πολ­λῶν». Ἡ δι­α­κο­νί­α δὲν φαν­τά­ζει πλέ­ον ὡς κά­τι τὸ ἀ­φη­ρη­μέ­νο, ἀλ­λὰ ἀ­πο­κα­λύ­πτε­ται ὡς ἀ­γά­πη στὴν πιὸ αὐ­θεν­τι­κή της μορ­φή. Ἄλ­λω­στε, ἡ φα­νέ­ρω­ση τοῦ Θε­οῦ στὸν κό­σμο δο­μεῖ­ται στὴ θυ­σί­α Του «ὑ­πὲρ τῆς τοῦ κό­σμου ζω­ῆς καὶ σω­τη­ρί­ας».

Ἡ θυ­σί­α καὶ ἡ δι­α­κο­νί­α ὡς τρό­πος ζω­ῆς δι­α­κλα­δώ­νον­ται μέ­σα ἀ­πὸ τὸ βά­θος τῆς με­τά­νοι­ας. Τὰ δά­κρυ­α τῆς με­τα­νοί­ας ἀ­νύ­ψω­σαν στὶς κο­ρυ­φο­γραμ­μὲς τῆς ἁ­γι­ό­τη­τας ἀν­θρώ­πους ποὺ γιὰ χρό­νια ἦ­ταν βυ­θι­σμέ­νοι στὴν ἁ­μαρ­τί­α καὶ τὴν ἀ­σω­τί­α. Τέ­τοι­α μορ­φὴ ἦ­ταν καὶ ἡ ὁ­σί­α Μα­ρί­α ἡ Αἰ­γυ­πτί­α. Ἡ πε­ρί­πτω­σή της συ­νι­στᾶ μί­α ζων­τα­νὴ ἱ­στο­ρί­α ἀ­νά­δυ­σης στὸ ἄ­πει­ρο ὕ­ψος τῆς χά­ρι­τος τοῦ Θε­οῦ. Ἡ μνή­μη της προ­βάλ­λε­ται ἀ­πὸ τὴν Ἐκ­κλη­σί­α τὴ συγ­κε­κρι­μέ­νη αὐ­τὴ χρο­νι­κὴ στιγ­μὴ γιὰ πα­ρά­δειγ­μα πρὸς μί­μη­ση. Για­τί ἀ­κρι­βῶς ἡ Μα­ρί­α ἡ Αἰ­γυ­πτί­α ἔ­ζη­σε τὸ χά­ος τῆς ἁ­μαρ­τί­ας καὶ ἀ­πο­κά­λυ­ψε τὸ νό­η­μα τῆς ἀ­λη­θι­νῆς με­τά­νοι­ας καὶ συγ­γνώ­μης, ζών­τας 47 ὁ­λό­κλη­ρα χρό­νια στὴν ἔ­ρη­μο τοῦ Ἰ­ορ­δά­νη. Μὲ τὴν ὅ­λη ζω­ὴ της ἔ­δει­ξε πό­σο ἀ­πέ­ραν­το εἶ­ναι τὸ πέ­λα­γος τῆς ἀ­γά­πης τοῦ Θε­οῦ, ὁ ὁ­ποῖ­ος δὲν στα­μα­τᾶ πο­τὲ νὰ μᾶς προ­σκα­λεῖ νὰ ἐ­πα­να­παυ­θοῦ­με καὶ νὰ ἐ­να­πο­θέ­σου­με τὸν ἑ­αυ­τό μας στὶς ἀ­νοι­κτές του ἀγ­κά­λες.

Ἡ ὁ­σί­α Μα­ρί­α ἡ Αἰ­γυ­πτί­α γί­νε­ται ἕ­νας νέ­ος τύ­πος γιὰ ὅ­σους πα­γι­δεύ­ον­ται στὸν πει­ρα­σμὸ τῆς αὐ­το­δι­καί­ω­σης καὶ τῆς αὐ­τάρ­κειας. Για­τί δί­νει ὅ­λο τὸ εἶ­ναι της γυ­μνὸ, γιὰ νὰ τὸ ἐν­δύ­σει ἀρ­χον­τι­κὰ καὶ χα­ρι­τω­μέ­να ἡ ἀ­γά­πη τοῦ Θε­οῦ. Ἀ­πο­κα­λύ­πτει μὲ τὴ ζω­ὴ καὶ τὸ πα­ρά­δειγ­μά της ὅ­τι ἡ με­τά­νοι­α δὲν εἶ­ναι μί­α ἁ­πλὴ συμ­μόρ­φω­ση μὲ νό­μους καὶ κα­νό­νες ἀλ­λὰ ἡ συγ­κλο­νι­στι­κὴ συ­νάν­τη­ση τοῦ προ­σώ­που μὲ τὸν Χρι­στό.

Ἀ­γα­πη­τοὶ μου ἀ­δελ­φοί, ἡ ἀ­γά­πη τοῦ Χρι­στοῦ μᾶς δεί­χνει ἕ­να νέ­ο τρό­πο καὶ ἕ­να νέ­ο δρό­μο ζω­ῆς. Ἡ φι­λο­δο­ξί­α γιὰ ἀ­νά­δει­ξη τοῦ ἀν­θρώ­που περ­νᾶ μέ­σα ἀ­πὸ τὸ δρό­μο τῆς θυ­σί­ας καὶ τῆς δι­α­κο­νί­ας. Ἡ προ­σφο­ρὰ τῆς ἀ­γά­πης ἀ­νε­βά­ζει τὸν ἄν­θρω­πο καὶ τὸν ἀ­να­δει­κνύ­ει στὴν ἀ­πό­λυ­τη πνευ­μα­τι­κὴ ἀρ­χον­τιά του. Στὴν τρο­χιὰ αὐ­τή, ἡ ἀ­γά­πη ποὺ ἀ­πορ­ρέ­ει ἀ­πὸ τὴ σταυ­ρι­κὴ θυ­σί­α προ­σκα­λεῖ τὸν ἄν­θρω­πο νὰ βι­ώ­σει τὴ με­τά­νοι­α γιὰ ν’ ἀ­να­κα­λύ­ψει τὸν αὐ­θεν­τι­κὸ ἑ­αυ­τό του. Τὸ πα­ρά­δειγ­μα τῆς ὁ­σί­ας Μα­ρί­ας τῆς Αἰ­γυ­πτί­ας δεί­χνει ὅ­τι ὅ­σο κι ἂν ἔ­χου­με ξε­πέ­σει στὴ ζω­ή, ἡ ἀ­γά­πη τοῦ Χρι­στοῦ μᾶς κυ­νη­γᾶ καὶ μᾶς προ­σκα­λεῖ γιὰ νὰ μᾶς ἀ­νε­βά­σει ψη­λά. Σὲ πρω­το­κα­θε­δρί­ες ποὺ δὲν ἔ­χουν νὰ κά­νουν μὲ τὶς ἀρ­χὲς τοῦ κό­σμου τού­του, ἀλ­λὰ μὲ τοὺς πιὸ στα­θε­ροὺς καὶ αἰ­ώ­νιους προ­σα­να­το­λι­σμούς. Ἀ­μήν.

ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ